Roland Garros: Przysiężny rozbity

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: rolandgarros.com, foto: rolandgarros.com

Fatalnie zadebiutował na paryskich kortach Rolanda Garrosa Michał Przysiężny. Nie minęły nawet dwie godziny, a pierwszy z naszych reprezentantów poległ 1:6, 0:6, 4:6 z rozstawionym z jedenastką Michaiłem Jużnym. 

Już po losowaniu jasne było, że sklasyfikowany na 94. miejscu światowego rankingu Polak łatwego zadania w Paryżu mieć nie będzie. Można jednak było mieć nadzieję na bardziej wyrównany pojedynek. Najwięcej Przysiężny zdołał wygrać w trzecim secie, kiedy Jużnyj był już chyba trochę rozkojarzony…

W pierwszym secie grę dyktował… Polak. To on atakował, o czym świadczy trzynaście uderzeń kończących przy zaledwie pięciu rywala. Świadczy o tym również liczba czternastu niewymuszonych błędów Przysiężnego przy trzech popełnionych przez przeciwnika. To wszystko przełożyło się na szybkie zwycięstwo Rosjanina 6:1.

O drugim secie praktycznie nie ma co pisać. To, że Polak przegrał go do zera, można zrozumieć, bo takie rzeczy się zdarzają, ale to, że zdobył w nim tylko… pięć piłek, jest już nie lada wyczynem. Jużnyj atakował i gromadził punkty. Przysiężny albo nie umiał na zagrania rywala odpowiedzieć, albo sam fundował mu prezenty, popełniając niewymuszone błędy.

Najwięcej działo się w trzecim secie. Wszystko wskazywało na to, że, tak jak dwie poprzednie, zakończy się on wysokim zwycięstwem Rosjanina, który prowadził już 5:1. Wtedy jednak Jużnyj chyba lekko się zdekoncentrował. Polak zdobył trzy gemy z rzędu, poprawiając swoje statystyki i wynik na tablicy. Na nic więcej stać go nie było i chwilę później Rosjanin zakończył spotkanie swoim podaniem, triumfując ostatecznie 6:1, 6:0, 6:4.

Wynik pierwszej rundy:
Michaił Jużnyj (Rosja, 11) – Michał Przysiężny (Polska) 6:1, 6:0, 6:4

W naszym portalu możesz zobaczyć:
– zapowiedź turnieju Roland Garros
– niedzielne wyniki rywalizacji pań
– niedzielne wyniki rywalizacji panów
– zestawienie rezultatów wszystkich Polaków
Zapraszamy!

Fyrstenberg i Matkowski na Warszawiance dla Olimpiad Specjalnych

/ Maciej Weber , źródło: www.warszawa2010.eu, foto:

Na kortach Warszawianki odbył się turniej promujący Europejskie Letnie Igrzyska Olimpiad Specjalnych, które we wrześniu odbędą się w Warszawie. Udział wzięli Mariusz Fyrstenberg i Marcin Matkowski, a także znani aktorzy i zawodnicy OS
Oprócz naszych najlepszych deblistów do Warszawy przyleciał także Ellis Ferreira, brat bardziej znanego Wayne’a Ferreiry, niegdyś mistrz Australian Open w deblu. W Siemens varioExpert Cup wzięli udział Joanna Brodzik, Paweł Wilczak i Bogusław Linda – jako ambasadorzy Olimpiad Specjalnych.
W ramach imprezy został rozegrany mecz deblowy, w którym Fyrstenberg i Matkowski wystąpili po innych stronach siatki, a za partnerów mieli zawodników Olimpiad Specjalnych Polska – Mateusza Marca i Łukasza Szkutnika. Super tie breaka do dziesięciu punktów 10:8 wygrała para Marzec/Matkowski.

Roland Garros czas zaczynać

/ Maciej Weber , źródło: Tenisklub.pl, foto:

Tekst Anna Wilma, Tenisklub.pl


Korty imienia Rolanda Garrosa, położone w pobliżu Lasu Bulońskiego, są już przygotowane na drugi w tym roku turniej Wielkiego Szlema. Bilety zostały w większości sprzedane, niemalże wszyscy gracze dotarli do stolicy Francji. Dwutygodniową ucztę z tenisem z najwyższej światowej półki czas zacząć!


Od ponad dwóch miesięcy wszystko, co działo się na arenach tenisowych w różnych regionach kuli ziemskiej miało związek z rozpoczynającą się jutro imprezą. O tytuł najlepszej i najlepszego na kortach ziemnych zawalczy tradycyjnie 128 kobiet i tyle samo mężczyzn. To w grach pojedynczych, ale w programie są również gry podwójne i mieszana, a także rozgrywki juniorów i osób niepełnosprawnych. Ponadto nie zabraknie wybitnych osobowości tenisowych w zmaganiach legend. W Paryżu turniej ten odbędzie się po raz sto dziewiąty, niezmiennie na Stade de Roland Garros w 16. dzielnicy miasta.


Gra pojedyncza kobiet: powraca Justine Henin
14 maja 2008 filigranowa Belgijka ogłosiła zakończenie sportowej kariery. Uczyniła to na kilkanaście dni przed French Open, gdzie miała wystąpić w roli potrójnej obrończyni tytułu. Nie zagrała w Paryżu, a trofeum przejęła Ana Ivanović. Od stycznia Henin widzimy jednak znowu na kortach – wygrała zmagania w Stuttgarcie i była w finale Australian Open. Czy zatem udowodni na Roland Garros, że jest zdecydowanie najlepsza na mączce, nawet po tak długiej przerwie?


Z pewnością jej szyki zechce pomieszać Serena Williams. Liderująca w kobiecym tenisie Amerykanka jest aktualną mistrzynią z Melbourne i Londynu (to tylko w singlu, w deblu jest obecną mistrzynią trzech turniejów wielkoszlemowych – wszystkich poza French Open). W Paryżu wygrała tylko raz, w 2002 po finale z własną siostrą. Nigdy wcześniej ani nigdy później nie osiągnęła tu finału. Ostatnio walczyła z kontuzją, która nie pozwoliła jej występować przez kilkanaście tygodni od zakończenia Australian Open. Czy zatem poradzi sobie we Francji, mając w perspektywie ćwierćfinałowy mecz z Henin?


W Roland Garros uczestniczą jeszcze dwie inne panie, które już kiedyś miały okazję trzymać w rękach puchar Suzanne Lenglen. To Ana Ivanović i Swietłana Kuzniecowa. Serbka w formie nie jest, o czym dobitnie świadczy jej miejsce rankingowe, będące zdecydowanie dalekie od oczekiwań kibiców pięknej Any. Kuzniecowa natomiast będzie starała się obronić silną pozycję rosyjskiego tenisa, bo ostatnio coraz częściej mówi się o dopadającym go kryzysie. Trudno być jednak optymistą, gdy zawodniczka, która ma bronić tytułu w Wielkim Szlemie, w trzech prestiżowych imprezach przed French Open wygrywa zaledwie jeden mecz…


Paryskie zawody będą też ważną próbą dla Dinary Safiny. Młodsza siostra Marata w latach 2008 i 2009 musiała się tu zadowolić tytułem wicemistrzyni. Została liderką rankingu WTA, ale w jej karierze brakuje tej perełki w postaci indywidualnego zwycięstwa w Wielkim Szlemie (deblowe już ma). Rosjanka zmagała się długo z kontuzją pleców, po występie w Melbourne zagrała dopiero w Stuttgarcie. Tam odnotowała ćwierćfinał, potem kolejno została pokonana w pierwszych meczach w Rzymie i Madrycie. Co w takim razie trzeba zrobić, żeby w jeszcze ważniejszym turnieju obronić punkty aż za finał?


Apetyt na tytuły będą miały też dwie panie, które zjeździły przez lata swoich karier korty całego świata, a jakoś nigdy nie miały okazji wystąpić w roli najlepszej w Paryżu. Mowa o Venus Williams i Jelenie Diemientiewej. Amerykanka wyraźnie wyszła z cienia genialnej młodszej siostry, złapała przysłowiowy wiatr w żagle i… oto mamy ją z powrotem na drugim miejscu rankingu WTA! W przeciwieństwie do wspomnianych tu gwiazd, które we Francji odnosiły już sukcesy, Williams w sezonie na kortach ziemnych w tym roku odnotowała finał (Madryt) i ćwierćfinał (Rzym), a wcześniej wygrała w Dubaju i Acapulco, została finalistką w Miami i ćwierćfinalistką w Australian Open. We French Open na swoją siostrę może natrafić dopiero w finale, także jest poważną kandydatką nawet do wygranej.


Jelenie Diemientiewej, która ma już prawie 29 lat, do szczęścia brakuje tylko triumfu w Wielkim Szlemie. Problem może być jedynie w związku z… nawierzchnią. Bo Rosjance najlepiej w tym roku wiedzie się na kortach twardych tudzież na hali (wygrała w Sydney i Paryżu). W Rzymie była trzecia runda, w Madrycie druga… Najbliższe dni wyjaśnią, która runda będzie we Francji.


Wśród faworytek wymieniane są również: Jelena Janković (była liderka rankingu WTA, bez zwycięstwa wielkoszlemowego, wicemistrzyni US Open 2008), Caroline Wozniacki (finalistka US Open 2009), Samantha Stosur (półfinalistka French Open 2009) i Agnieszka Radwańska (8. zawodniczka świata, większe sukcesy odnosi jednak na Wimbledonie). Należy też zwrócić uwagę na Chinki, które były w półfinałach w Melbourne (Na Li i Jie Zheng), Francuzki Aravane Rezai (która sensacyjnie wygrała w Madrycie) i Marion Bartoli oraz na Rosjanki, Marię Szarapową i Nadię Pietrową (które zawsze potrafią być niebezpieczne). Przypominamy, że tytułu broni Swietłana Kuzniecowa. Na starcie zabraknie Kim Clijsters i jest to największa strata dla turnieju kobiecego. Tak się złożyło, że wskutek różnych okoliczności Belgijka już czwarty rok z rzędu nie może zagrać we Francji.


Gra pojedyncza mężczyzn: nadal Nadal?
Wszyscy pamiętamy zeszłoroczny turniej mężczyzn na kortach Rolanda Garrosa. Historyczny. 27 maja Rafael Nadal pokonał Teimuraza Gabaszwilego i został pierwszym tenisistą w erze open, który w tej imprezie wygrał 30 meczów z rzędu (rekordzistka wśród pań, Chris Evert, odnotowała ich 29). Nadszedł jednak dzień 31 maja. W Paryżu świeciło słońce, publiczność świetnie się bawiła na trybunach. A Hiszpan po raz pierwszy w karierze znalazł swojego pogromcę. Robin Soderling wygrał w czwartej rundzie 6:2, 6:7(2), 6:4, 7:6(2). Trudno wskazać przyczynę, faktem jest, że przed French Open Nadal seriami występował w turniejach i wskutek przeciążenia doznał potem poważnej kontuzji kolana. Skończyło się na tym, że na Wimbledonie nawet nie przystąpił do obrony tytułu.


Wtedy, w maju 2009 sprawy w Paryżu potoczyły się błyskawicznie. Główny konkurent Nadala, Roger Federer, mógł poczuć się spokojniej wiedząc, że w drabince nie ma już dominatora. Doszedł do finału, wygrał go z Soderlingiem, po raz pierwszy w życiu wziął w ręce wymarzony Puchar Muszkieterów. I przyznał, że teraz może już bez większych emocji kontynuować karierę. Pobicie rekordu Pete’a Samprasa w ilości wygranych imprez wielkoszlemowych przyszło samo, miesiąc później w Londynie.


Po wielu zawirowniach i spadkach form Federer i Nadal znów okupują dwa czołowe miejsca w rankingu ATP. Niedawno zagrali ze sobą w finale w Madrycie i przed własną publicznością w dwóch setach lepszy był Hiszpan. Roger, który osiągnął w tenisie prawie wszystko (nie ma tylko indywidualnego mistrzostwa olimpijskiego), na pewno będzie miał ochotę powalczyć o drugie zwycięstwo we French Open. Czy jednak uda mu się przeciwstawić Rafaelowi, który we Francji święcił triumfy cztery razy z rzędu? To z pewnością jest najciekawsza zagadka tegorocznego turnieju mężczyzn.


Kto zatem mógłby przeszkodzić obydwu panom w ich planach? W zawodach poprzedzających imprezę paryską dobrze spisywał się Fernando Verdasco. Hiszpan gra dzisiaj w finale w Nicei, ale wygrał też w Barcelonie i zaszedł do finału w Monte Carlo. Formy nie mogą odbudować Andy Murray i Novak Djoković, zajmujący dwa kolejne miejsca w rankingu ATP. Z pewnością ambitne plany ma Soderling, który przecież jest aktualnym wicemistrzem.


Polacy: Agnieszka, Łukasz i Michał
Trzech polskich reprezentantów startuje w konkurencjach indywidualnych, jednak po raz pierwszy w dziejach zdarza się tak, żeby była to tylko jedna pani i aż dwóch panów. Michał Przysiężny wylosował wysoko rozstawionego Michaiła Jużnego, Łukasz Kubot zmierzy się z Josselinem Ouanną, a Agnieszka Radwańska z Eleną Baltachą.


Za dwa tygodnie i o tej porze będzie czekało nas już tylko jedno spotkanie w ramach French Open 2010. Zapraszamy na śledzenie relacji na stronach naszego portalu i życzymy wielu pozytywnych tenisowych emocji.

Dusseldorf: trofeum pojedzie do Argentyny

/ Anna Wilma , źródło: atpworldtour.com, foto:

Argentyńczycy wygrali Drużynowe Mistrzostwa Świata w Dusseldorfie. W finale tenisiści z Ameryki Południowej pokonali kolegów ze Stanów Zjednoczonych 2-1.

W pierwszym pojedynku Juan Monaco zapewnił Argentynie prowadzenie, pokonując Sama Querrey’a 1:6, 6:2, 6:3 w nieco ponad półtorej godziny. Niedługo potem zawodnicy z południowej części globu mogli cieszyć się z triumfu – Horacio Zeballos wygrał bowiem dramatyczny mecz z Robbym Gineprim 6:4, 6:7(7), 7:5.

Argentyna zremisowała dzisiaj w ilości tytułów wywalczonych z Dusseldorfie z Niemcami, Hiszpanią, Szwecją i Stanami Zjednoczonymi – każdy z tych krajów ma na swoim koncie po cztery wiktorie.

– Myślę, że mój mecz był trudny, ale jego (Zeballosa) był po prostu niewiarygodny – podsumował Juan Monaco. – Walczył jak zwierzę przez jakieś trzy godziny. Jesteśmy bardzo szczęśliwi, bo przyjechaliśmy tu i naszym celem było wygrać dla Argentyny i udało się.

Na zakończenie finałowej konfrontacji punkt dla Amerykanów zdobyli bliźniacy Bryanowie. Mike i Bob triumfowali 6:1, 6:2 nad duetem Schwank / Veronelli.

Strasburg: Maria potwierdza dominację we Francji

/ Anna Wilma , źródło: sonyericssonwtatour.com, foto: AFP

Nie było w Strasburgu sposobu na Marię Szarapową. Rozstawiona z numerem jeden zawodniczka pokonała Kristinę Barrois 7:5, 6:1 i zdobyła tytuł w grze pojedynczej. W deblu najlepsze okazały się Alize Cornet i Vania King.

Silny styl gry Rosjanki musiał wystarczyć na Niemkę, która prezentuje raczej grę kombinacyjną, często zmienia kierunki uderzeń, nie unikając top-spinów i slajsów, a wszystko to w połączeniu z jednoręcznym bekhendem. Barrois, występująca w finale turnieju WTA po raz pierwszy w karierze, w finałowej potyczce niespodziewanie objęła wysokie prowadzenie 5:3. Szarapowa wówczas zmobilizowała się i… zdobyła dziesięć z następnym jedenastu gemów! Kristina musiała więc odłożyć plany o mistrzostwie na przyszłość.

Dla byłej liderki rankingu WTA występ w Strasburgu, gdzie znokautowała swoje koleżanki samą przewagą w światowej klasyfikacji, nie był najłatwiejszy. Dwukrotnie musiała staczać trzysetowe pojedynki – z Reginą Kulikową w pierwszej rundzie i wczoraj w półfinale z Anabel Mediną Garrigues.

– Gdybyście zapytali mnie przed turniejem, czy chciałabym tu jeszcze wrócić, pewnie odpowiedziałabym, że chciałabym tylko wygrać w tym roku. Domyślam się, że to jest jakiś znak, że jednak muszę wrócić – powiedziała Szarapowa. – Miałam świetny tydzień. Oczywiście nie wiadomo, jak dalej się wszystko potoczy, ale mam nadzieję, że wrócę. Czekam na Roland Garros. To oczywiście dla mnie największe wyzwanie w Wielkim Szlemie, ale już wcześniej dobrze się tam spisywałam.

– To był dobry turniej, bez względu na to, co stało się dzisiaj – podsumowała Kristina Barrois. – Miałam szanse w pierwszym secie, ale nie wygrałam go, i wtedy ona wywarła na mnie zbyt wielką presję. To dobrze, że mam zagranych tyle meczów na mączce tuż przed French. Mam nadzieję, że tam zagram tak samo.

Nicea: Gasquet przełamuje niemoc

/ Michał Jaśniewicz , źródło: atpworldtour.com, foto: AFP

Richard Gasquet wygrał swój pierwszy turniej ATP Tour od września 2007 roku. Po zaciętym finale Open de Nice Cote d’Azur Francuz pokonał Fernando Verdasco 6:3, 5:7, 7:6(5).

Dla Richarda Gasqueta dzisiejszy mecz był dziesiątym wygranym z rzędu. Przed tygodniem Francuz triumfował bowiem w challengerze w Bordeaux. W Nicei sięgnął jednak po swój pierwszy od blisko trzech lat tytuł w zawodach ATP Tour, a szósty w całej karierze.

O losach pierwszego seta dzisiejszego finału zadecydował break zdobyty przez Gasqueta w szóstym gemie. Partia mogła skończyć się jeszcze szybciej, ale przy prowadzeniu 5:2 Franczu nie wykorzystał czterech setbolów przy serwisie rywala. Prawdziwa huśtawka nastrojów miała miejsce w drugiej odsłonie. Pierwszy przełamanie zdobyła Verdasco, wychodząc na prowadzenie 3:1. Kolejne cztery z pięciu gemów zapisał na swoje konto reprezentant gospodarzy, który serwował przy stanie 5:4. Gasquet przegrał jednak własne podanie „na czysto”, a następnie również dwa kolejne gemy.

Uskrzydlony Hiszpan wygrał trzy pierwsze gemy decydującego seta i prowadził już nawet 4:1, mając piłkę na 5:1. Gorąco dopingowany Gasquet wybronił break pointa w szóstym gemie, zdołał także odrobić stratę przełamania i doprowadzić do tie breaka. Ten również miał zacięty przebieg, ale przy 6:5 Francuz wykorzystał pierwszego meczbola i mógł cieszyć się z sukcesu.

Richard Gasquet przerwał dzisiejszym zwycięstwem serię sześciu kolejnych porażek z tenisistami z czołowej dziesiątki rankingu, a także pięciu z rzędu przegranych z Verdasco. Teraz bilans jego spotkań z leworęcznym Hiszpanem wynosi 5-5.  

„Nie mógłbym być bardziej zmęczony po meczu, naprawdę dałem w tym spotkaniu z siebie wszystko. Zdobyłem tytuł, mój szósty, a minął długi czas odkąd wygrałem mój ostatni turnieju ATP World Tour. Będę pamiętał ten mecz do końca życia, to na pewno. Było ciężko i wspaniale jest wygrać z tak wspaniałym graczem” –  przyznał Fernando Verdasco, który w pierwszej rundzie Roland Garros zmierzy się z Andy Murrayem.

Tytuł w deblu zdobyli rozstawieni z numerem trzy Marcelo Melo oraz Bruno Soares. W finale Brazylijczycy pokonali Rohana Bopanna i Aisama Ul-Haqa Quereshiego 1:6, 6:3, 10-5. Spotkanie to trwało siedemdziesiąt dwie minuty.

Finał singla:
Richard Gasquet (Francja) – Fernando Verdasco (Hiszpania, 2) 6:3, 5:7, 7:6(5)

Finał debla:
M. Melo, B. Soares (Brazylia, 3) – R. Bopanna, A. Qureshi (Indie, Pakistan) 1:6, 6:3, 10-5

Jie Zheng: popełniałam błędy

/ Maciej Weber , źródło: Korespondencja z Warszawy, foto: Adam Nurkiewicz MEDIASPORT (pwo.polsat.pl)

Dzień po dniu druga Chinka stała się ofiarą Alexandry Dulgheru. Po Na Li także Jie Zheng nie dała rady Rumunce. Sklasyfikowana z numerem 15 w rankingu WTA tenisistka nie była jednak podłamana porażką w finale Polsat Warsaw Open.

– Alexandra zmieniała rytm gry, przez co nie czułam się pewnie. Byłam też trochę zmęczona, ale ona także. W Warszawie zagrałam kilka dobrych, zaciętych spotkań. Jestem po nich pewniejsza. Przyjazd tutaj bardzo mi pomógł. Od niedzieli będę w Paryżu. Tam zamierzam trenować właśnie z Alexandrą, z którą się przyjaźnimy – mówiła finalistka warszawskiego turnieju.

Alexandra Dulgheru: wypijemy, ale nie za dużo

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: Korespondencja z Warszawy, foto: Adam Nurkiewicz MEDIASPORT (pwo.polsat.pl)

Uśmiechnięta, owinięta rumuńską flagą Alexandra Dulgheru przyszła na konferencję prasową i z chęcią rozmawiała z dziennikarzami.

– Czuję się bardzo dobrze. Tak, jak się czuje tenisistka, która wygra turniej, szczególnie przed tak ważnym startem, jakim jest Roland Garros. Ale z drugiej strony jestem trochę zmęczona, bo grałam tu dużo spotkań. Kluczową sprawą będzie teraz odpoczynek. W Paryżu zagram pewnie dopiero w poniedziałek, więc mam chwilę – powiedziała na wstępie zwyciężczyni.

Rumunka wygrała pierwszego seta 6:3, ale w drugim przegrywała już 2:4. Co wtedy myślała?

– Przy stanie 2:4 sądziłam, że będzie już trzeci set. Na szczęście udało mi się odrobić stratę. Dopiero, gdy prowadziłam 5:4 uwierzyłam, że mogę ten mecz wygrać. Ale do końca nie było łatwo – opowiadała.

Nie zabrakło pytań o przyszłe plany.

– Najważniejsze jest dla mnie robienie ciągłych postępów w grze. Chcę się na tym skupić. A jeśli chodzi o ranking, to, oczywiście, chciałabym awansować najwyżej, jak się da, ale nie wiadomo, jak będzie.

Oba turniejowe zwycięstwa Rumunki miały miejsce w Warszawie. Czy oba finały były tak samo ciężkie?

– Trudno porównywać finał sprzed roku do tego. Wtedy mój mecz z Bondarenko był przerywany przez deszcz, co na pewno nie ułatwiało sprawy. Teraz padało na początku turnieju i warunki były ciężkie. Poza tym grałam z zupełnie różnymi zawodniczkami. Jeśli miałabym wybrać, chyba tegoroczne zawody były trudniejsze. Głównie ze względu na jeszcze lepsze rywalki – grałam z Pironkową, Li, Zheng. To nie była łatwa droga.

Czas świętowania?

– W zeszłym roku mój tata przyjechał tylko na finał. W tym był cały tydzień. Jest też przedstawiciel z rumuńskiej ambasady. Prawdopodobnie spotkamy się wszyscy, pójdziemy zjeść coś dobrego i trochę wypijemy, ale nie za dużo, żeby się nie upić – śmiała się zwyciężczyni.

Dulgheru z Warszawy uda się do Paryża, gdzie rozpocznie walkę w Roland Garros. Jej pierwszą rywalką będzie Lucie Hradecka.

Polsat Warsaw Open: prawdziwa królowa Warszawy!

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: Korespondencja z Warszawy, foto: Adam Nurkiewicz MEDIASPORT (pwo.polsat.pl)

Historia lubi się powtarzać. Alexandra Dulgheru wygrała drugi turniej w karierze. Drugi w Warszawie, broniąc triumfu z zeszłego roku. W sobotnim finale Rumunka pokonała Jie Zheng 6:3, 6:4 i wciąż pozostaje jedyną niepokonaną tenisistką na kortach Legii.

– Nie wiem, dlaczego akurat tutaj tak dobrze mi idzie. Jak mówiłam kilka dni temu na konferencji prasowej, niektóre zawodniczki mają swoje turnieje i tam wygrywają. Moim turniejem jest Warszawa – mówiła podczas ceremonii dekoracji zwyciężczyni.

Finałowy mecz rozpoczął się od spokojnych wymian z głębi kortu. Jednak z każdą chwilą Dulgheru wydawała się czuć coraz pewniej. Umiejętnie zmieniała rytm gry. Ostre zagrania z forhendu i bekhendu przeplatała rotowanymi piłkami, które lądowały pod końcową linią, wysoko się odbijając, co sprawiało Zheng trochę problemów. Co jakiś czas dorzucała drop shoty, które dziś wychodziły jej znakomicie. Na efekty tak dobrej gry Rumunki nie trzeba było długo czekać. Zdobyła dwa przełamania i, mimo że w końcówce straciła jeszcze własne podanie, wygrała seta 6:3.

Drugą partię rozpoczęła świetnie, bo znów odebrała serwis rywalce i prowadziła 2:0. Wtedy jednak nadszedł kryzys. Dulgheru zaczęła grać słabiej i straciła cztery gemy z rzędu. – Byłam trochę zmęczona, w końcu rozegrałam tu dużo spotkań, ale przede wszystkim miałam trudną przeciwniczkę, która poprawiła grę – wyjaśniła przyczyny słabszej postawy Rumunka. Dulgheru w porę zażegnała kryzys i od stanu 2:4 nie oddała już Chince ani jednego gema, kończąc pojedynek za drugą piłką meczową.  

W finale gry podwójnej najlepsze okazały się Virginia Ruano Pascual i Meghann Shaughnessy. Hiszpanka i Amerykanka pokonały najwyżej rozstawiony duet Cara Black, Zi Yan 6:3, 6:4.

Wynik finału:
Alexandra Dulgheru (Rumunia) – Jie Zheng (Chiny, 5) 6:3, 6:4

Finał debla:
M. Shaughnessy, V. Ruano Pascual, C. Black, Z. Yan (Zimababwe, Chiny, 1) 6:3, 6:4

Strasburg: napracowała się za trzech

/ Anna Wilma , źródło: sonyericssonwtatour.com, foto: sonyericssonwtatour.com

Wiele rzeczy działo się dzisiaj w Strasburgu. Po wczorajszych problemach z aurą tym razem szczęśliwie udało się dokończyć wszystkie mecze i przeprowadzić zaplanowane półfinały. O trofeum w grze pojedynczej zagrają Maria Szarapowa i Vania King. Rekordzistką dnia została jednak Julia Goerges, która w piątek wychodziła na korty aż trzy razy!

Rozstawiona z numerem jeden Maria Szarapowa rozpoczęła dzień od zapewnienia sobie awansu do półfinału Internationaux de Strasbourg. Nie obyło się bez problemów, zwłaszcza w pierwszym secie (wczoraj pojedynek przerwano przy stanie 3:2). Julia Goerges dzielnie się broniła, ale jej wszystkie plany pokrzyżowała słaba dyspozycja serwisowa. Szarapowa miała aż szesnaście okazji, by przełamać swoją przeciwniczkę, zrobiła użytek z pięciu z nich. Mecz dla Rosjanki wynikiem 7:6(2), 6:1, w sumie po 95 minutach gry.

Tymczasem na korcie numer trzy toczył się inny pojedynek ćwierćfinałowy, który wczoraj również nie znalazł szczęśliwego finału. Anabel Medina Garrigues okazała się w nim lepsza od Sofii Arvidsson 6:2, 7:5 w godzinę i trzy kwadranse. Szwedka imponowała celnością podania, ale… skuteczność okazała się już zupełnie inna. Hiszpanka miała do dyspozycji czternaście break pointów, Arvidsson obroniła tylko pięć z nich. 

W międzyczasie, po regulaminowej przerwie, odbył się ostatni ćwierćfinał gry podwójnej – Jill Craybas i Julia Goerges wyeliminowały rozstawione z numerem trzy Julie Coin i Marie Eve Pelletier 7:6(4), 6:4.

Dwie panie, którym wczoraj udało się awansować do półfinału, zawalczyły ze sobą o bilet do finału. Kristina Barrois triumfowała nad Vanią King 2:6, 6:2, 7:6(6). Pierwsze dwa sety przebiegły bez historii – po kolei, sprawiedliwie, każda z pań była lepsza do dwóch. W trzeciej odsłonie obydwie zawodniczki odnotowały po dwa przełamania, przy czym Niemka ze stuprocentową skutecznością w defensywie, a Amerykanka zmarnowała trzy dodatkowe okazje. Doszło do tie-breaka, którego 8-6 zwyciężyła reprezentantka naszych zachodnich sąsiadów.

W lepiej obsadzonym półfinale, znów po regulaminowej przerwie, Maria Szarapowa zamknęła dalszą drogę w zawodach Anabel Medinie Garrigues, ogrywając ją 4:6, 6:2, 6:2. Rosjanka po raz drugi w sezonie awansowała do finału turniejowego. Ostatnio dokonała tego w lutym na twardych kortach w Memphis i tam ze stratą trzech gemów pokonała Sofię Arvidsson.

O puchar deblowy zagrają Alize Cornet i Vania King z Ałłą Kudriawcewą i Anastasią Rodionovą.

Półfinały singla:
Maria Szarapowa (Rosja, 1, WC) – Anabel Medina Garrigues (Hiszpania, 5) 4:6, 6:2, 6:2
Kristina Barrois (Niemcy) – Vania King (Stany Zjednoczone) 2:6, 6:2, 7:6(6)